بررسی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به عوارض مزمن دیابت مراجعه کنند

-مریم پیمانی(محقق مرکز تحقیقات غدد درون ریز ومتابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران)-

زهرا منجمد              - منصوره علی اصغر پور مقدمه :

عوارض دیابت چه از نظر هزینه درمانی و چه از جهت از کارافتادگی بسیار بالا می باشند در حالی که دستیابی به وضعیت کیفیت زندگی بیماران مبتلا به عوارض مزمن دیابت می تواند منجر به برنامه ریزی صحیح درجهت اتخاذ تدابیری به منظور پیشگیری ویاکنترل عوارض درجهت ارتقاء کیفیت زندگی بیماران گردد .

متدولوژی:

این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی است . در این تحقیق۳۱۰نفر از بیماران مبتلا به عوارض مزمن دیابت که به درمانگاه های دیابت مراجعه می کردند بصورت نمونه گیری آسان انتخاب شدند.گردآوری داده ها از طریق مصاحبه و معاینه فیزیکی انجام شد . ابزار پژوهش،برگه ثبت اطلاعات ازپرونده و پرسشنامه سه قسمتی شامل خصوصیات دموگرافیک و بیماری ، جدول عوارض مزمن دیابت و سوالات مربوط به ابعاد مختلف کیفیت زندگی بود. جهت آنالیز داده هااز روشهای آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید.

یافته ها : یافته های پژوهش بیانگر آن بود که کیفیت زندگی بیشترین درصد واحدهای مورد پژوهش(۷۱%) نسبتا مطلوب بود. همچنین بین کیفیت زندگی وعارضه قلبی عروقی(۰۰۲/۰ = P) ، کیفیت زندگی وعارضه نوروپاتی (۰۰۹/۰ =p) ، کیفیت زندگی و عارضه رتینوپاتی(۰۲۷/۰ P =)، کیفیت زندگی وعارضه نفروپاتی(۰۳۳/۰ =p) ارتباط معنادار آماری وجودداشت.ولیکن بین تعدد عوارض مزمن دیابت و کیفیت زندگی ارتباط معنادار آماری مشاهده نشد.
نتیجه گیری :

مطابق با یافته های پژوهش ،کیفیت زندگی اکثریت بیماران ، نسبتا مطلوب و ارتباط معنی دار آماری بین تمامی عوارض مزمن دیابت وکیفیت زندگی مشاهده شد.پرستاران می توانند با اقداماتی در جهت پیشگیری از پیدایش عوارض و جلوگیری از پیشرفت وکنترل آنها ، کیفیت زندگی بیماران را به سطوح بالا تری سوق دهندو پیشنهاد می شود پرستاران در محیط های مختلف اجتماعی نیازهای آموزشی مددجویان را شناسایی نموده و با نقش آموزشی و رهبری در جهت ارتقاء سطوح کیفیت زندگی مددجویان تلاش نمایند